TOURNAI (BE)

Methode van de meervoudige filters (Dziewonski, Bloch & Landisman, 1969), in uw browser toegepast op het ruwe signaal van het station (100 samples per seconde), hetzelfde bestand als de seismogrammen hierboven: trend verwijderd, uiteinden afgezwakt over 2 s, spectrum frequentie per frequentie gedeeld door de respons van het instrument (gevoeligheid, polen en nulpunten van de sensor, en digitale filters van de digitizer, volgens de inventaris van ORFEUS), daarna, voor elk van de 81 frequenties van 50 tot 0,5 Hz, een gaussisch filter exp(−α ((f − f₀)/f₀)²) met α = 18 en de omhullende van het analytische signaal; het vermogen (kwadraat van de omhullende) wordt in de tijd gladgestreken met een gaussische functie waarvan de standaardafwijking gelijk is aan die van het filter, √(2α) T₀ / 2π (gladstrijkingsoperator van Torrence & Webster, 1999, overgenomen door Grinsted et al., 2004), en de getoonde amplitude is daarvan de wortel, dus de effectieve amplitude op de resolutie van het filter, zonder de wegvallingen van de ogenblikkelijke omhullende; één waarde per 0,04 s. Deze berekening is, op de normalisatie na, gelijk aan een continue wavelettransformatie met de Morlet-wavelet, ω₀ = √(2α) = 6, de gebruikelijke waarde (Torrence & Compo, 1998). Het filter wordt als nul beschouwd waar het anti-aliasingfilter van de digitizer het signaal met meer dan 80 % verzwakt (of, als de inventaris het niet beschrijft, boven 0,8 maal de Nyquist-frequentie); de rijen waarvan het filter buiten die grens gaat, zijn gearceerd. Amplitudes in bodemsnelheid, in decibel ten opzichte van het maximum van het station; onder −40 dB de achtergrondkleur.

Kleurschaal, naar keuze: “station”, 0 dB bij het maximum van het gekozen station (verticale en transversale component samen); “aardbeving”, bij het maximum van alle getoonde stations, om de kleuren van station tot station te vergelijken; “absoluut”, 0 dB bij 1 µm/s, van −40 tot +40 dB (van 10 nm/s tot 100 µm/s), dezelfde op alle fiches, verzadigd daarboven. De niveaus worden niet herberekend: alleen hun koppeling aan de kleuren verandert.

Boven elk spectrogram het signaal van zijn component, verwerkt zoals de seismogrammen: trend verwijderd, uiteinden afgezwakt over 2 s, Butterworth-banddoorlaatfilter van orde 4 in beide richtingen tussen 0,5 Hz en de grens van het station, herleid tot zijn maximum in het weergegeven venster; dat maximum, rechts vermeld, is het signaal gedeeld door de gevoeligheid van het instrument, zonder correctie van zijn frequentierespons. Het tijdvenster is gemeenschappelijk voor de seismogrammen en het spectrogram.

Transversale component: −E·cos β + N·sin β, met β de back-azimut, de richting van het station naar het epicentrum (conventie van ObsPy), berekend op de ellipsoïde vanaf de positie van het instrument in de inventaris van ORFEUS; beide horizontale componenten worden vóór de rotatie via hun gevoeligheid naar snelheid omgerekend en daarna gecorrigeerd voor hun gemeenschappelijke respons. Ze wordt alleen berekend als de onzekerheid op de ligging van het epicentrum die richting tot op 10° kent, atan(onzekerheid / afstand): daarboven zou meer dan 17 % van de radiale component, waarop de P-golf en een deel van de S-golf aankomen, in de transversale terechtkomen. Beide componenten delen hetzelfde 0 dB.

Berekening gecontroleerd met een tweede, onafhankelijke implementatie (ObsPy en NumPy) op registraties uit de catalogus: respons van het instrument vergeleken met die van ObsPy (evalresp), omhullenden en kleurniveaus met NumPy. Respons vergeleken met die van ObsPy (evalresp), digitale filters inbegrepen, tot de grens van elk station. Signalen: openbaar archief van ORFEUS (EIDA), netwerken BE.